KÜNYE
20. Hukuk Dairesi 2020/898 E., 2020/1358 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2020
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Kayyım tayini istemine ilişkin olarak açılan davada,..... Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir
....kolluk araştırmasında kayyım tayini istenilenin yerleşim yeri adresinin "....." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.
.... ise kolluk araştırmasında küçüklerin ...." adresinde ikamet ettikleri, .... sistemi üzerinden yapılan sorgulamada da aynı adresin tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.
Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."
Dosya kapsamında... Müdürlüğünce yapılan kolluk araştırması sonucunda kayyım tayini istenilen küçüklerin "...." adresinde babalarıyla birlikte ikamet ettiğinin bildirildiği ayrıca küçüklerin güncel MERNİS adresininde.....olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ..... Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.
Yargıtay 20. Hukuk Dairesi, E. 2020/898, K. 2020/1358, 12 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama