Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/1007 K.2015/1414

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 34, 230, 232 ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 308/7. maddeleri uyarınca;

mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak sağlayacak biçimde açık olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirebilmesi için, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun açık olarak gerekçeye yansıtılması gerektiği cihetle; dosya kapsamına göre sanığın, katılana ait çalıntı çeki ele geçirerek düzenleyip kullanmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia edilmesi,

savunmasında müşteri çeki olduğunu söyleyerek yüklenen suçu kabul etmemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; dava konusu çekteki yazı ve imzaların sanığa aidiyetinin araştırılması, gerektiğinde varsa çekin verilmesine esas ticari belge ve kayıtların getirtilip incelenmesinden sonra ticaretle uğraşan sanığın çeki cirosuz kabul etmesinin hayatın olağan akışına uygun düşmediği de dikkate alınarak, toplanan delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve gerekçeden yoksun biçimde yazılı şekilde karar verilmesi,