Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/10391 K.2015/3463

Sanık M.. H.. yönünden mahallinde kanun yararına bozma yoluna gidilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık M.. H..'ın, üzerinde kendi fotoğrafı bulunan ancak diğer sanık H.. H.. kimlik bilgilerine göre düzenlenmiş nüfus cüzdanı kayıp ve değiştirme belgesi ile 24.09.2002 tarihinde nüfus müdürlüğüne müracaat ederek nüfus cüzdanı çıkarttığının ve bu eylemi diğer sanık H..

H.. ile birlikte gerçekleştirdiklerinin iddia ve kabul olunduğu olayda, eylem her ne kadar Hasan'ın 28.04.2006 günü nüfus müdürlüğüne müracaatı üzerine ortaya çıkmış ise de; suça konu nüfus cüzdanının 24.09.2002 tarihinde düzenlenip sanık M.. E.. verilmesi, M..

E.. de belirtilen belgeyi hiçbir yerde kullanmadığını savunması ve dosyada 24.09.2002 tarihinden sonra sanıkların bu belgeyi kullandıklarına dair herhangi bir delilin bulunmaması karşısında, eylemin, suça konu belgenin düzenlenmesi ile gerçekleştiği gözetilerek suç tarihinin 24.09.2002 olarak kabulüyle yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “hüviyet cüzdanı, pasaport gibi belgelerde sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, suçun işlendiği 24.09.2002 tarihinden iddianame tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,