Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/11910 K.2015/4706

Sanığın suç tarihindeki iş yerinden belediye meclis kararı doğrultusunda taşınması gerektiği halde sözü edilen karara uymadığının 05.11.2009 günü zabıta görevlilerince yapılan kontrolde tesbit edilmesi üzerine sanığın işletmiş olduğu işyerinin mühürlendiği, 17.11.2009 günü yapılan kontrolde mührün bozularak işyerinin faaliyetine devam ettiği iddiasıyla sanık hakkında mühür bozma suçundan cezalandırılması talebiyle açılan davada;

sanığın suç tarihinde kendisine ait arabanın temizliğini yaparken zabıta ekiplerinin suç işlediğinden bahisle suça konu tutanağı tuttuklarını, kendisinin olayla bir alakasının olmadığını, tutanakta belirtilen işyerinin kesinlikle kendisine ait olmadığını belirtip yüklenen suçu kabul etmemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi amacıyla kolluk vasıtasıyla suç tarihi itibariyle işyerini işleten kişinin kesin bir şekilde tespit edilmesi,

tutanak tanıklarının da duruşmaya çağırılarak tutanağa konu işyerini sanığın işletip işletmediği hususunda beyanları alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,