Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/1296 K.2015/2872

Sanığın çalıştığı şirket adına imza yetkisi olmadığı halde çek ciro ettiği iddiasından ibaret olayda; sanığın tüm aşamalarda istikrarlı olarak, olay tarihinden önce şirketi temsile yetkili olduğunu, çekin M.. Ö.. tarafından şirkete getirildiğini, şirket yetkilisi olan babası M..

Ö.. işyerinde olmaması nedeniyle bankaya takasa vermek için çeki ciroladığını, imza atmasına ve takasa vermesine diğer ortakların da rızalarının bulunduğunu, ödeme yasağı bulunması nedeniyle çekin takastan döndüğünü, M.. Ö..'ın da çek bedelini elden ödemiş olması nedeniyle çeki ona iade ettiğini savunması, tanık M.. Ö.. ile İ.. Ş..'in sanık savunmasını doğrular şekilde beyanda bulunmaları, müşteki A.. Ç..'in de çekin İ..

Ş.. tarafından kendisine verildiğini beyan etmesi karşısında. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.1992 gün ve 80-98 sayılı ve 19.04.2005 gün ve 221-38 sayılı kararlarında ayrıntılı biçimde açıklandığı üzere, belgede sahtecilik suçlarında mağdurun rızası hukuka uygunluk nedeni sayılmaz ise de failde belgede sahtecilik kastına etki yapabileceği cihetle, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından; şirket yetkilisi M..

Ö.. suç tarihi öncesinde sanığın şirket adına imza atmasına rıza ve onayının bulunup bulunmadığı, daha öncesinde de benzer şekilde çek düzenlenip/cirolanıp bedellerinin ödenip ödenmediği, suça konu çekin sanık cirosundan sonra bankaya takasa verilip verilmediğinin araştırılması ve toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sahtecilik kastı tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,