Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/13173 K.2015/5268

Suça konu belgenin aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının tespiti açısından belgenin nesnel olarak çok sayıda kişiyi aldatacak nitelikte olması ve yapılan sahteciliğin ilk bakışta basit bir kontrol sonucu farkedilip edilmeyeceğinin belirlenmesi gerektiği, belge konusunda uzman olanların detaylı incelemesi sonucunda belirlenen ayrıntılara ilişkin farklılıkların aldatma yeteneğinin bulunmadığı anlamında değerlendirilemeyeceği cihetle;

somut olayda suç tutanağındaki, belgenin ancak uzman kişilerce detaylı bir inceleme sonucunda anlaşılabilecek ayrıntılarına ilişkin olarak yapılan tespitlerin aldatma yeteneğinin bulunmadığı anlamında kabul edilemeyeceği, tevdi kararı üzerine dosya arasına getirilen aslı üzerinde heyetçe yapılan gözlem sonucunda da belgenin aldatma yeteneğinin bulunduğu yönündeki mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Sanık hakkında İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 1999/267 esas ve 2001/171 karar sayılı kararı ile verilen 22.10.2001 kesinleşme tarihli mahkumiyet kararının, sanığın, 18 yaşından küçükken işlediği suçla ilgili olduğu cihetle, 5237 sayılı TCK'nun 58/5. maddesine göre fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-Suça konu motorlu araç trafik belgesinin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi,