Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/1343 K.2015/1218

Ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 gün ve 2013/8-151 esas ve 2013/304 sayılı kararında da belirtildiği üzere: 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesi uyarınca kişinin mükerrir sayılması için ilk hükmün kesinleşmesinden sonra ikinci suçun işlenmesi yeterli olup, ilk suçun 1 Haziran 2005 tarihinden önce veya sonra işlenmesinin mükerrirlik açısından herhangi bir önemi bulunmadığı cihetle, somut olayda suç tarihinin 31.08.2009 olduğu ve tekerrüre esas alınan ilamın uyarlama yargılaması sonucunda 14.09.2005 günü kesinleşip 09.04.2013 tarihinde infaz edildiğinin anlaşılması karşısında, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnemede bu yönde düzeltilerek onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı TCK’nun 53/3. maddesi gereğince 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, alt soyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,