Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/14346 K.2016/2364

6110 sayılı Yasanın 8. maddesiyle değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinde yer alan “ceza daireleri arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir. Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir.” hükmü ile Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu’nun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere görevli dairelerin tayininde iddianamedeki açıklama esas alınmalıdır.

Buna göre, 06.05.2011 günlü iddianame ile, yapacağı binadaki bir kısım daireleri müştekiye vermeyi taahhüt edip kendisinden 468.610 euro para alan müteahhit sanık ...'ın, aldığı para için teminat olarak müştekiye 06.09.2006 tarihli suça konu bonoyu verdiği, bonoda ...'ın kefil olarak gösterildiği, ancak sanık ...'ın yapılan sözleşme gereği yükümlülüklerini yerine getirmemesi üzerine müştekinin anılan senedi icra takibine koyduğu ve bu takip sırasında kefil adına atılı bulunan imzanın sahte olduğunun tespit edildiği, bu şekilde sanık ...'ın diğer sanıklarla fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediği iddiasıyla, 5237 sayılı TCK’nun 158/1-h maddesinde öngörülen "nitelikli dolandırıcılık" suçu tavsif edilerek dava açılmıştır.