Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/175 K.2015/534

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Neticeten verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası 5237 sayılı Yasanın 51. maddesi uyarınca ertelenen sanıklar hakkında aynı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından ve takdiren e bendinde yer alan haklardan yoksun bırakılmaması; a, b, c ve d bentlerinde yer alan haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının uygulanmamasına ilişkin bölümün çıkartılarak, yerine, “5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından ve takdiren e bendinde yer alan haklardan, yoksun bırakılmaması; a, b, c ve d bentlerinde yer alan haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılması” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.