Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/2164 K.2015/3388

Sanık M.. E..’in sorgusunda beyan ettiği adrese gönderilen hükmün tebliğ edilemeden iade edilmesi üzerine MERNİS adresine Tebligat Kanununun 21. maddesi uyarınca tebliğ edilmesi gerekirken, iade edilen önceki adrese ve MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olduğunun kabulü ile, sanık müdafiinin 13.05.2011 tarihinde öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine dair düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık C.. A.. ile sanık M.. E.. müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, sanık M.. E..’in olay tarihinde oto alım satımı yapan mağdur D.. A..'ın yanına gelerek, elinde bulunan çalıntı olup gerçek plakası .... olan üzerinde ..... sahte plakalar takılı aracı takas yoluyla satmak istediğini söylemesi üzerine mağdurun bu teklifi kabul ederek sanıkla anlaştığı ve 7000 TL lik bir çek ile ..... plakalı aracı vererek sanıkta olan ...... plakalı aracı aldığı ve bu aracın kayıt maliki gözüken B..

M.. adına Büyükçükmece ..... Noterliğinde düzenlenen 10.02.2006 tarihli 3700 yevmiye nolu sahte satış vekaletini mağdura verdiği, mağdurun aracın ruhsatından şüphelenip kontrol ettirmesiyle sahteciliğin anlaşılması üzerine emniyet görevlilerince araca el konulduğu, ele geçen bu belgelerden ...... sayılı sahte plakalar ve sahte noter vekaletnamesinin dava konusu yapıldığı,

dava konusu yapılmayan, araca ait diğer belgelerle(araç adına düzenlenmiş trafik ve tescil belgeleri, zorunlu trafik sigorta poliçesi vb.) ilgili ne tür bir işlem yapıldığına dair dosya kapsamında herhangi bir bilgi bulunmadığı gibi sahteliği iddia edilen plakaların akıbeti araştırılıp temin edilerek sahteciliğe dair üzerinde inceleme yapılmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi,

mükerrer yargılama yapılmaması ve zincirleme suç hükümlerinin değerlendirilmesi bakımından, sahteliği iddia edilen plakaların akıbeti araştırılıp temin edilerek üzerinde inceleme yapılması ve dava konusu yapılmayan diğer belgeler ile ilgili ne tür bir işlem yapıldığı, araştırılıp, dava açıldığı ve derdest olduğunun anlaşılması halinde kamu davalarının birleştirilmesi, aksi halde belirtilen dava dosyaları getirtilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, iddianameleri ile bu davayı ilgilendiren tüm delillerin onaylı birer suretlerinin dosya arasına konulması,

toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a)- Suça konu sahte plakalar ve noter vekaletnamesinin sanık M.. E..’den aynı anda ele geçirildiği, dosya kapsamına göre de bu belgelerin farklı zamanlarda düzenlendiğine dair kesin delil bulunmadığı anlaşıldığından, eylemin kül halinde 5237 sayılı Yasanın 204/1-3. maddesinde öngörülen tek resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı, ancak birden çok sahte belgenin düzenlenmesi/kullanılması olgusunun aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında nazara alınabileceğinin gözetilmemesi,

b)- İddianamede plakada sahtecilik suçuna ilişkin anlatım bulunmasına rağmen sevk maddesinin TCK’nın 202/2 olarak gösterilmesi karşısında, 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı verilmeden TCK'nun 204/1. maddesinden hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

c)- Suça konu noter vekaletnamesinin akıbeti hakkında herhangi bir karar verilmemesi,

3- Dolandırıcılığa konu mağdur D.. A..’a ait ...... plakalı aracın teslim edildiği sırada araca ait bazı parçaların eksik olduğu mağdur anlatımı ve araç üzerinde yapılan 06.04.2006 tarihli görgü tespit tutanağından anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 168/4. maddesi kapsamında, bu kısmi ifaya rızası olup olmadığı hususlarının mağdura sorularak, sonucuna göre sanıklar hakkında aynı maddenin 1. fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki 'velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun' sanıkların sadece kendi altsoyları yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, alt soyları haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,