KÜNYE
21. Ceza Dairesi 2015/217 E., 2015/2100 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Haziran 2015
- Mahkemesi
- Ağır ceza Mahkemesi
- Suç
- Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Memuriyet hak ve yetkilerini kötüye kullandığı kabul edilen ve hapis cezasına mahkum edilen sanıkların TCK'nun 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar memuriyet hak ve yetkilerini kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
I-Sanık ... müdafiinin 'memurun resmi belgede sahteciliği' suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Hükmolunan netice ceza miktarı itibariyle CMK'nun 231/5. maddesinin uygulama koşulları bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık ... müdafiinin 'memurun resmi belgede sahteciliği' suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
... İlköğretim Okulu'nda müdür yardımcısı olan sanığın, okul müdürü sanık ... ile birlikte ...'in akrabası olup okulda öğrenci kaydı bulunan fakat not çizelgelerinde ve devam kayıtlarında ismi yer almayan akrabası ... adına okula devam etmemiş olduğu halde sahte not çizelgeleri düzenleyerek mezuniyetine ilişkin belge düzenlenmesini sağladığının iddia edilmesi karşısında; sahtecilik eylemine doğrudan iştirak ettiğine ilişkin sübut delillerinin nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 21. Ceza Dairesi, E. 2015/217, K. 2015/2100, 17 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama