KÜNYE
21. Ceza Dairesi 2015/2389 E., 2015/4916 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Kasım 2015
- Tebliğname No
- 15 - 2013/119645
- Mahkemesi
- Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 28/09/2010
- Numarası
- 2009/986 (E) ve 2010/661 (K
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
I- Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede; Yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığı, mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II- Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Yalan belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun denetleme olanağını ortadan kaldırmalıdır.
Kullanılan hile ile mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu kandırıcı davranışlarla yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Diğer yandan ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.03.1998 gün ve 6/8-69 sayılı kararında açıklandığı üzere; önceden doğmuş bir zarar veya doğmuş bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde zarar veya borç, kandırıcı nitelikteki davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun oluşmayacağı gözetilerek,
somut olayda, katılanın beyanında sanığa işyeri açma hususunda yardımcı olmak amacıyla 5.000 TL borç para verdiğini, sanığın bir süre ödeyeceğini söyleyerek kendisini oyaladığını, ödeme yapması hususunda ısrar etmesi üzerine önceden doğmuş olan bir alacak nedeniyle suça konu bonoyu düzenleyip verdiğini ifade etmesi karşısında, unsurları oluşmayan dolandırıcılık suçundan beraat yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Yargıtay 21. Ceza Dairesi, E. 2015/2389, K. 2015/4916, 11 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama