Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/3026 K.2015/5703

1-Araç muayenesinde sahtecilik iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın suçlamayı kabul etmeyerek; .... plakalı aracın kendisine ait olduğunu, ruhsatını değiştirmek için İlçe Emniyet Müdürlüğüne başvurduğu sırada muayenesinin sahte olduğunun ortaya çıktığını, sahteciliği kendisinin yapmadığını, İstanbul ili Sultanbeyli ilçesinde bulunan araç muayene istasyonuna gittiğini, önünde çok araç bulunduğunu, orada bulunan bir şahsın yanına gelerek kendisine muayeneyi hemen yaptırabileceğini söylediğini, 20 TL para istediğini, kendisinin de kabul ettiğini, evrakları şahsa verdiğini, kamyonu da teslim ettiğini,

o sırada kendisinin dönüş yolu için iş bakmaya gittiğini, kendisinin aracı ve evrakları verdiği kişinin ismini, açık adresini, ne iş yaptığını, nerede oturduğunu bilmediğini, aracı sabah saat 9-10 sıralarında bıraktığını, öğleden sonra saat 3'te geldiğinde aracın, muayenesi de yapılmış olarak orada bulunduğunu, makbuzu da bulunduğunu, vize parası olarak da 165 TL verdiğini, kendisi istasyona geldiğinde aracın muayenesi yapılmış olduğu için, söz konusu şahsın parayı cebinden vermiş olabileceğini düşünerek parayı şahsa ödediğini,

kendisine makbuz verildiği için hiçbir şeyden şüphelenmediğini savunması ve dosya içinde sanığın savunmasında geçen makbuz ve araç muayene raporunun da bulunması karşısında; sanığın savunmasının tahkiki ve gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından, öncelikle suça konu belgelerde bulunan el yazısı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu aracın suç tarihlerinde vergi borcu bulunup bulunmadığının sorulması, bu hususlar ikmal edildikten sonra,

savunması da yeniden tartışılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,