Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/3193 K.2015/3864

1- Mağdur adına sahte cep telefonu hattı abonelik sözleşmeleri düzenlendiği iddiasıyla açılan kamu davasında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi bakımından, suça konu hatlara ilişkin HTS raporları, sözleşmedeki adres ve sabit telefon bilgilerinden hattı fiilen kullanan kişilerin tespit edilip, sanıkla ilgisi, aboneliği ne şekilde gerçekleştirdiği konusunda dinlenilmesi, dosya içerisinde bulunan nüfus cüzdanı fotokopisinin katılana aidiyeti araştırılıp sözleşme düzenlenirken sahte kimlik kullanılıp kullanılmadığının belirlenmesinden sonra sanığın mahkumiyetine yeterli delillerinin nelerden ibaret olduğunun karar yerinde gösterilip tartışılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- Suça konu 03.07.2009 tarihli sözleşmelerin farklı tarihlerde düzenlendiğine dair delil olmadığı halde TCK'nun 43. maddesi uyarınca cezadan artırım yapılması,

Yasaya aykırı,

3- Hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez,

evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,