Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/3408 K.2015/6073

2297 sayılı Yargıtay Yasası'nın 6110 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesinde “Ceza Dairelerinde, Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde, dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.” hükmü yer almaktadır. Yasa, sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır. Bu nedenle Ceza Dairelerinin görevinde Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun yerleşik kararlarında da belirtildiği üzere tavsif esas alınmalıdır.

29.09.2011 gün ve 2011/1582 esas sayılı iddianame ile; sanığın kamu kurumunun maddi varlıklarından sayılan üzerinde kendi resmi bulunan L.. K.. adına düzenlenmiş sahte sürücü belgesi ile katılan A.. B..’ndan araç kiralayıp, daha sonra bu aracı başka birine satma girişiminde bulunmak suretiyle dolandırıcılık, sahtecilik ve iftira suçlarını işlediğinin iddia olunması karşısında; dolandırıcılık suçu yönünden eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 158/1-d maddesinde öngörülen “kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık” ile "resmi belgede sahtecilik" ve “iftira” suçları tavsif edilerek dava açılmıştır.