Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/3935 K.2015/5249

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1) 5237 sayılı TCK' nın 61. maddesi uyarınca ve aynı yasanın “Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3/1. maddesi uyarınca suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur. Bu itibarla; kanunda öngörülen alt ve üst sınır arasında temel cezayı belirlemek hâkimin takdir ve değerlendirme yetkisi içindedir, ancak Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK' nın 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca hükümde bu takdirin denetime olanak sağlayacak biçimde, hak ve nesafet kurallarına uygun, dosya içeriği ile uyumlu yasal ve yeterli gerekçesinin gösterilmesi zorunludur. Yasa metinlerdeki ifadelerin tekrarı bu metinlerdeki genel nitelikli ölçütler somut olaya ve faile özgülenmediği müddetçe yeterli bir gerekçe değildir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın boş olarak bulduğu müştekiye ait çeki 5.000TL bedelli olarak doldurup tedavüle koyması şeklinde gerçekleşen olayda sanığın daha fazla meblağ yazma imkanı varken nisbeten az bir meblağla yetinmesi nazara alınarak temel cezanın belirlenmesi sırasında sınırdan daha makul bir oranda ayrılınması yada hiç ayrılmaması gerekirken sanık hakkında yasal ibarelerin tekrarı ile yetinilerek yeterli olmayan gerekçe ile orantılılık ilkesini zedeleyecek şekilde temel cezanın belirlenmesi,

2) Suçun maddi konusunu oluşturan adli emanette kayıtlı sahte çekin delil olarak dosyada saklanmasına karar verilmemesi,