KÜNYE
21. Ceza Dairesi 2015/4436 E., 2015/5997 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Aralık 2015
- Tebliğname No
- 11 - 2012/83744
- Mahkemesi
- Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 30/11/2011
- Numarası
- 2007/692 (E) ve 2011/1650 (K
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Sanık .... .. hakkında Uyap kayıtları üzerinde yapılan incelemede, sistemde kayıtlı sanığa ait cezaevi fotoğrafı ile dosya arasında fotokopisi bulunan suça konu ... ... adına düzenlenmiş sürücü belgesinin üzerindeki fotoğrafın karşılaştırmasında, sahte sürücü belgesi üzerindeki fotoğrafın sanığa ait olduğu anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;
1-Olay tarihinde sanığın kullanmakta olduğu .... araç ile seyir halinde iken Nizip Bölge Trafik ekipleri tarafından durdurulduğu, aracın motor ve şasi numarası üzerinden yapılan sorgulamada aracın çalıntı olduğunun tespit edildiği,
akabinde yapılan soruşturma kapsamında aracın üzerinde takılı bulunan plakalar ve buna göre düzenlenmiş motorlu araç trafik ve tescil belgeleri ile sanığın ibraz ettiği üzerinde kendi fotoğrafının bulunduğu ... ... adına düzenlenmiş sürücü belgesinin sahte olarak düzenlendiğinin iddia ve kabul olunması karşısında, suça konu sahte belgelerin farklı tarihlerde düzenlendiğine ilişkin dosya kapsamında bir bilgi bulunmamasına göre;
aynı anda düzenlenen sahte belgelerin tek suçu oluşturacağı, ancak belge sayısı ile sanığın kastının yoğunluğu nazara alınarak TCK.nun 61. maddesi uyarınca makul bir temel ceza tayini gerektiği gözetilmeden suça konu sahte belgeleri düzenlemek ve kullanmak eylemleri iki ayrı suç olarak değerlendirilerek yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,
Yargıtay 21. Ceza Dairesi, E. 2015/4436, K. 2015/5997, 9 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama