Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/4683 K.2015/5618

1-Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14.10.2003 gün ve 232/250 sayılı kararında açıklandığı üzere, onaysız fotokopi niteliğinde olup suret belge özelliği taşımayan belgenin hukuki sonuç doğurmaya elverişli nitelikte olmadığı ve aldatıcılık yeteneği bulunmadığı cihetle, suça konu makbuzların onaysız fotokopiden ibaret olması nedeniyle aldatma niteliğinin bulunmadığı anlaşılmakla, resmi belgede sahtecilik suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden sanığın beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Dolandırıcılık suçunun ise mağdurun hileli hareketlerle aldatılıp failin kendisine veya bir başkasına çıkar sağlaması ile oluşacağı aldatıcı hareketlerin çıkar sağlanmadan önce gerçekleşmesinin zorunlu bulunduğu gözetildiğinde, katılan şirketle muhasebe işlerini takip amacı ile anlaşan sanığın, şirket tarafından damga vergisi borçlarının ödenmesi için verilen parayı maliyeye yatırmış gibi göstererek şirkete sahte makbuz sunmasından ibaret eyleminin, 5237 sayılı TCK’nun 155/1 maddesindeki "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak" suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde dolandırıcılık suçundan hüküm kurulmasının yasaya aykırı olması,

3- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı İPTAL kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle,