Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/4747 K.2015/5906

1- Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, 08.12.2011 tarihli bilirkişi raporunda, suça konu nüfus cüzdanı üzerinde tahrifen fotoğraf değişikliği yapıldığının ve belge üzerinde bulunan soğuk mühür izinin fotoğraf üzerinde bulunmadığı halde tahrifatın aldatma kabiliyetini haiz olduğununun belirtilmesi ve dosya kapsamından belge üzerindeki fotoğrafın sanık ...'a ait olmadığının anlaşılması karşısında, suça konu sahte nüfus cüzdanının getirtilip incelenerek özellikleri duruşma tutanağına geçirilmeden,

aldatma yeteneğinin ne şekilde oluştuğu karar yerinde açıklanıp tartışılmadan ve denetime olanak verecek şekilde dosya içinde bulundurulmadan bilirkişinin yetersiz raporu da esas alınmak suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Hükme esas alınan 08.12.2011 tarihli bilirkişi raporunda; suça konu bıçakların namlusunun el ile açıldığı, otomatik olarak açılıp kapanma özelliğine sahip olmadığı tespit edildiği halde "sustalı" olarak nitelendirilen bıçaklarla ilgili olarak Adli Tıp Kurumu, Emniyet veya ... Kriminal Laboratuvarından alınacak bilirkişi raporu sonucunda sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporu ile karar verilmesi,

3-Kabule ve uygulamaya göre de;

a-Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.06.2008 gün 2008/7-133-162 sayılı kararında açıklandığı üzere, koşullu bir düşme nedeni oluşturan "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" müessesesinin objektif koşulların varlığı halinde, CMK'nun 231/7. maddesi uyarınca diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce ve re'sen mahkemece değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık ... hakkında "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararı verilip verilmeyeceği hususunun tartışılmasında zorunluluk bulunması,

b-Sanık ... hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği halde, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle TCK'nun 58/6-7. fıkralarına muhalefet edilmesi,