KÜNYE
21. Ceza Dairesi 2015/5406 E., 2016/2127 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mart 2016
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Sanık hakkında dolandırıcılık suçuna ilişkin verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı yapılan itirazın ...... Ağır Ceza Mahkemesi'nce karara bağlandığı ve dolandırıcılık yönünden hükmün temyiz edilmediği anlaşıldığından, tebliğnamedeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı yönünden gereğinin merciince ifası için dosyanın incelenmeksizin iadesine karar verilmesi şeklindeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Temyizin kapsamına göre, sanık hakkında resmi belgede sahtecilikten kurulan hükme hasren yapılan incelemede;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
..... ...... Kooperatifı'nde zabıt katibi olarak görev yapan sanığın, kooperatif karar defterinde alınmış bulunan 16.01.2009 tarihli kararın altına ekleme yapmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinden bahisle açılmış bulunan kamu davasının yargılaması sonunda her ne kadar TCK'nın 204/2. maddesi uyarınca memurun resmi belgede sahteciliği suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de.
1163 Sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 62/2 maddesinde yer alan “kamu görevlisi gibi cezalandırılır” ibaresinin, kooperatifte çalışmakta olan memurun bir kısım eylemleri nedeniyle kamu görevlisi gibi cezalandırılacağı hususuna ilişkin bir düzenlemeye ilişkin olduğu, buna karşılık sırf bu ibareye dayalı olarak kooperatif karar defterinin resmi belge olduğu sonucuna gidilemeyeceği cihetle; sanığın suça konu eyleminin TCK'nın 207/1 maddesinde düzenlenmiş bulunan “özel belgede sahtecilik” suçunu oluşturacağı düşünülmeden, yazılı şekilde TCK’nın 204/2. maddesi uyarınca “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliğinden” hüküm kurulması,
Yargıtay 21. Ceza Dairesi, E. 2015/5406, K. 2016/2127, 7 Mart 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama