Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/5506 K.2016/5012

Temyizin kapsamına göre; sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükme hasren yapılan incelemede:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 gün 2011/8-335 Esas 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık yeteneğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, "muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği ve belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle;

suça konu tahrif edilmiş belgelere istinaden kurum tarafından ödeme yapılmasının aldatma kabiliyetini haiz olduğunu göstermeyeceği, dosya içerisinde bulunan suça konu belgelerin üzerinde heyetimizce yapılan incelemede, ...

Valiliği Rehberlik ve Araştırma Merkezi Müdürlüğü Özel Eğitim Değerlendirme Kurulu tarafından sanığın yetkilisi ve müdürü olduğu Özel Rehabilitasyon Merkezinde eğitim gören engelli kişilere ilişkin olarak düzenlenen raporlar düzenlendikten sonra el yazısı ile ''ve grupla'' ibaresi yazılıp paraflanarak tahrifat yapıldığı, suça konu raporların yedi ayrı kişinin imzasını taşıyan "kurul raporu" mahiyetinde olduğu,

raporlar düzenlendikten sonra tek kişi tarafından yapılan değişiklik ve parafın hukuki bir değer ifade etmeyeceği, nitekim Özel Eğitim Hizmetleri Yönetmeliğinin Özel Eğitim Değerlendirme Kurulunun Çalışma ve Usul Esaslarını belirleyen 22. maddesinde de bu durumun belirlendiğinin anlaşılması karşısında, sahteciliğin ilk bakışta farkedildiği ve aldatma kabiliyetini haiz olmadığı anlaşıldığından, unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,