KÜNYE
21. Ceza Dairesi 2015/593 E., 2015/387 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1-Sanığın istikrar arz eden savunmalarında, mobilya mağazası olduğunu, müştekinin kendisinden daha önce mal aldığını ve karşılığında 2.045 TL bedelli suça konu bonoyu verdiğini, bir süre sonra kaza geçirdiğini, işyerine gidemediğini, bu süre zarfında müştekinin mal almaya devam ettiğini ve 10.000 TL daha borçlandığını işyerine dönünce öğrendiğini, akraba olması sebebiyle birçok kez müştekiyi aradığını ancak sonuç alamadığını, bunun üzerine senedin bedel kısmında tahrifat yaparak alacağını tahsil etmek için icra takibi başlattığını ifade etmesi,
müştekinin ise beyanında, sanıktan almış olduğu mallar karşılığında 2.045 TL bedelli senedi teminat amacıyla verdiğini, sanığa olan borcunun hiçbir zaman senet bedelini aşmadığını belirtmesi karşısında, her ne kadar mahkemece müştekinin beyanı esas alınarak TCK'nun 211. maddesinin uygulanmama şartlarının bulunmadığı kabul edilmiş ise de, müştekinin şikayet dilekçesinin içeriğinden ve ilk beyanlarından anlaşılacağı üzere, sanığa borcu olmadığını iddia eden müştekinin, hakkında yapılan icra takibine yasal haklarını kullanarak itiraz etmek yerine, tahrif edilmiş senet bedelinin tamamını ödediği anlaşılmakla,
gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 211. maddesinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının tespiti açısından, sanığın iddiaları araştırılıp senedin tanzim tarihinden itibaren düzenlenmiş ticari defter ve belgeleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırıldıktan sonra hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 21. Ceza Dairesi, E. 2015/593, K. 2015/387, 22 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama