Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/596 K.2015/5729

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.02.2007 gün, 46/39 ve 29.05.2007 gün, 114/113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK’nun 232. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığı,

başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, aynı Kanunun 34. maddesinin 2. fıkrasında da, kararlarda başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekillerinin gösterilmesinin zorunlu olduğu cihetle, sanık .. .. ile ilgili olan ve sanığa cezaevinde tebliğ edilen, sanığın temyiz isteminin reddine dair 23.12.2010 günlü ek kararda 'temyiz süresinin ne zaman işlemeye başlayacağı' belirtilmediğinden, sanık .. .. müdafıinin söz konusu ek karara yönelik temyiz isteminin süresinde olduğu kabulüyle,

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu cihetle, gerek sanık .. .. ve müdafıinin; kararın sanığa tebliğ edilmediği, gerekse de sanık .. ..'nın;

duruşma günü ve gerekçeli kararın kendisine bildirilmediği hususlarına ilişen istemlerinin 'eski hale getirme' talebi niteliğinde olması nedeniyle, temyiz talebi ile birlikte ileri sürülen bu istemin ancak Yargıtay ilgili ceza dairesince incelenip karara bağlanabileği gözetilmeden yazılı şekilde önce sanık .. ..'ın temyiz talebinin reddine, sonra da sanıklar .. .... ve .. ..'nın eski hale getirme ve temyiz taleplerinin kabulüne ilişkin verilen ek kararlar hukuki değerden yoksun olduğundan, sanık .. ..'ın temyiz talebinin reddine dair 23.12.2010 günlü ek karar,

sanık .. ..'nın eski hale getirme ve temyiz talebinin kabulüne ilişkin 11.01.2011 günlü ek kararın 1. fıkrası ve sanık .. ..'ın eski hale getirme ve temyiz talebinin kabulüne ilişkin 25.01.2011 günlü ek kararın 1. fıkrası kaldırılarak,

Sanık .. ..'nın savunmasında beyan ettiği adreslerine yapılan gerekçeli kararı ihtiva eden tebligatın, tebliğ edilemeden iade edilmesi üzerine, savunmasında beyan ettiği ve daha önce geçerli bir tebligat yapılmamış olan ...... adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmesinin usulüne uygun olmadığı cihetle, sanık .....'ın öğrenme üzerine verdiği ve içeriği itibariyle eski hale getirme ve temyiz niteliğinde olan dilekçesinin süresinde olduğu,

Sanık .. .. yönünden ise; gerekçeli karar bu sanığın savunmasında beyan ettiği adrese tebliğ edilmiş ise de, 25.01.2011 günlü kolluk tutanağı karşısında, bu sanığa yapılan tebligatın da usulüne uygun olmadığı cihetle sanığın öğrenme üzerine verdiği ve içeriği itibariyle eski hale getirme ve temyiz niteliğinde olan dilekçesinin süresinde olduğu,

Bu itibarla, sanıklar .. .. ve .. .. yönünden, süresinde verilen ve haklı nedene dayanan eski hale getirme taleplerinin kabulü ile yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar .. .. ve .. .. müdafileri ile sanıklar .. .., .. .., .. .., .. .. (.....) ve .. ..'in yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1- 5237 sayılı TCK'nun 43/2. maddesinde 'Aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumunda da, birinci fıkra hükmü uygulanır.' denmesi karşısında, somut olayda TCK'nun 43/2. maddesinin uygulanma şartlarının bulunmadığı, zincirleme suç hükümleri uyarınca yapılan artırımın sadece TCK'nun 43/1. maddesi hükmünün uygulanması suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kısmında 'TCK'nun 43/2-1' ibaresine yer verilmesi ;

2- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan. 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk bulunması,