Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/6111 K.2016/1866

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Olay tarihinde müştekilere sinkaflı küfürler ederek hakaret suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, sanığın, suçlamaları kabul etmeyip olayda kimseye hakaret etmediğini savunması, mağdur ...'in bu savunmayı doğrulaması, müşteki ... ve tanık ...'nin olay sırasında sanığın hakaret ettiğini duymadıklarını beyan etmesi,

tanık ... mahkemede, sanığın müşteki ...'ye küfür ettiğini ifade etmiş ise de olayın hemen akabinde kolluğa verdiği ifadesinde sanığın müştekilere küfür ettiğine ilişkin bir beyanının bulunmaması karşısında, yüklenen hakaret suçunu işlediğine ilişkin cezalandırılmasına yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıkça gösterilip tartışılmadan çelişkili ve yetersiz gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu sahte nüfus cüzdanı asıllarının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, aldatıcı nitelikte olup olmadıklarını kararda tartışılması ve denetime imkan verecek şekilde dosya içine konulmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması, 3- Kabule göre de;

a- Sanık ve müşteki/mağdurlar arasında yaşanan tartışma nedeni olay yerine gelen kolluk görevlilerinin yaptığı üst aramasında sanığın üzerinde suça konu ... adına tanzim olunan sahte nüfus cüzdanını ele geçirdikleri, sonrasında sanık ve müşteki/mağdurların polis merkezine götürüldükleri ve burada mağdur...'in, üzerinde sanığın fotoğrafı bulunan ancak kimlik bilgilerinin...'a ait olan suça konu diğer sahte nüfus cüzdanını kolluk görevlilerine teslim ettiği, sanığın da; her iki sahte nüfus cüzdanın kendisine ait olduğunu, bu belgelerin patronu tarafından tanzim edilip kendisine verildiğini savunduğu somut olayda;

ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2014 gün, 2013/11-397 Esas, 2014/202 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nun “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçlarının hukuki konusunun kamu güveni olduğu,

suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği cihetle, sanığın,

aynı olay kapsamında ele geçen ve farklı zamanlarda düzenlendiklerine ilişkin somut bir delil bulunmayan nüfus cüzdanlarını kullanma eyleminin tek bir resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı ancak belge sayısı ve suç kastının yoğunluğu göz önüne alınarak cezanın alt sınır aşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde belge sayısınca “resmi belgede sahtecilik” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

b- Hakaret suçundan sanığın sadece müşteki ...'ye yönelik eyleminin sübut bulduğu kabul edilip 5237 sayılı TCK'nun 125/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra bu kez de sanığın aynı suç işleme kastı ile birden çok kişiye hakaret ettiği kabul edilip aynı yasanın 43. maddesi uyarınca arttırım yapılarak çelişkiye sebebiyet verilmesi,

c- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükümde TCK'nun 125/1. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan hapis cezasının seçilmesine rağmen belirlenen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmek suretiyle TCK'nun 50/2. maddesine aykırı davranılması,

d- Hapis cezasına mahkumiyetinin yasal sonucu olarak TCK'nun 53. maddesi uygulanmamış ise de, anılan maddeye ilişkin olarak hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,

e- Adli emanete kayıtlı bulunan suça konu belgelerin akıbetleri hakkında bir karar verilmemesi,