Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/7022 K.2016/2849

I-)Sanığın 12.000 TL bedelli iki adet bonoda kefil olarak görünen babası ... yerine imza atarak üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanık savunmasında; bonolar üzerindeki babası adına atılı kefil imzalarının kendisine ait olduğunu, bonoları imzaladıktan sonra, aynı akşam durumu babasına söylediğini, babasının itiraz etmediğini ve kendisine önceden vekaletname çıkarttığını beyan etmiş olması,

sanığın babası olan ve yerine kefil olarak imza atılan ...'nun tanık olarak alınan ifadesinde, sanığın kendisine senetlerin imzalandığı gün haber verdiğini, borcu baştan beri kendisinin de kabul ettiğini ve icraya itirazda bulunmadığını, sanığa kendi adına ticari faliiyet yürütebilmesi için vekaletname de verdiğini beyan etmesi ve sanığın son celsede vekaletnamenin bir örneğini ibraz etmiş olması karşısında; her ne kadar söz konusu vekaletnamede sanığa doğrudan babası yerine kefil olarak imza atma yetkisi verilmemiş ise de;

buna benzer bir çok yetkinin verildiğinin anlaşılması ve katılanın yapmış olduğu icra takibine de sanığın babasının herhangi bir itirazda bulunmaması karşısında; sanığın belgede sahtecilik kastıyla hareket ettiğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığından sanık hakkında unsurları oluşmayan resmi belgede sahtecilik suçundan beraat kararı yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

II-)Kabul ve uygulamaya göre de;

1-)5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda" zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağının olmadığı, bu durumda aynı anda katılana verilen suça konu bonoların farklı tarihlerde düzenlendiğine dair kesin delil bulunmadığından, olayda TCK'nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini,

2-)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Kararına Uygundur. · Yz.İşl.Md. .