KÜNYE
21. Ceza Dairesi 2015/7287 E., 2016/3915 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Sanığın, ...... adına düzenlenmiş sahte sürücü belgesi ile müşteki ...'ün çalıştığı işyerinden ..... plakalı aracı kiraladığı, daha sonra bu aracı müşteki ...'ye satmak için ...'ün kimlik bilgilerini havi üzerinde kendi resmi bulunan sahte sürücü belgesini ibraz ederek anlaştığı ve satışı için noterde sahte vekaletname düzenlettiği olayda;
Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin inceleme sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafii ile Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
1-Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümle ilgili olarak;
a) Sanığın eyleminin TCK'nın 204/1-3, ve 43. maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şeklide TCK'nın 204/1. maddesi uyarınca hüküm tesis edilmek suretiyle eksik ceza tayini,
b) Kabul ve uygulamaya göre de;
aa) TCK'nın 204/1. maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden anılan Yasanın 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini,
bb) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,
2-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;
Sanığın eylemlerinin İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğünün maddi varlığı olan sahte sürücü belgesi kullanılarak işlenmiş olması nedeniyle, eylemlerin iki kez 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesindeki "kamu kurumunun araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde eksik ceza tayin edilmesi,
Yargıtay 21. Ceza Dairesi, E. 2015/7287, K. 2016/3915, 28 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama