Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/7362 K.2016/5541

1-Sanıklar ..., ... ve ...'in fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek gerçekte .... ve ..... çocuğu olan ....., ...'in anne ve babası olan ..... ve ..... nüfusuna kaydettirdikleri, Nüfus müdürlüğünün 25.05.2012 tarihli yazısında ...'in sözlü beyanı üzerine işlem yapıldığı ve her hangi bir ek belge kullanılmadığının anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun ......, .....

Karar nolu kararında belirtildiği gibi, çocuğun soy bağının doğumu gösteren herhangi bir resmi belgeye dayanılmadan nüfus müdürlüğüne gerçek dışı beyanda bulunulması suretiyle değiştirilmesi durumunda, sanığın sahte bir resmi belge düzenlemesi, gerçek bir resmi belgenin başkalarını aldatacak şekilde değiştirilmesi veya sahte resmi belgenin kullanılması söz konusu olmadığından resmi belgede sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmadığı, nüfus müdürlüğüne gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suretiyle çocuğunun soybağının değiştirilmesi nedeni ile hem TCK'nın 231/1. maddesinde düzenlenen çocuğun soybağının değiştirilmesi,

hem de 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 67/1. maddesinde hüküm altına alınan nüfus müdürlüğüne gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçlarının oluştuğundan söz etmek mümkün ise de, TCK'nın 206. maddesinde genel olarak her türlü yalan beyanın, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu 67/1. maddesinde bundan daha özel biçimde nüfus işlemlerinde yalan beyanın TCK'nın 231/1. maddesinde ise sadece çocuğun soybağı konusundaki yalan beyanın yaptırım altına alındığı nazara alındığında,

TCK'nın 231/1. maddesinin her iki düzenlemeye göre de "özel norm" niteliğinde olup "özel normun önceliği" ilkesi uyarınca sanığın eyleminin sadece TCK'nın 231/1. maddesinde düzenlenen çocuğun soybağının değiştirilmesi suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgı sonucu aynı Yasa'nın TCK'nın 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması yasaya aykırı ;

2-Kabule göre ise; 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,