Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/7689 K.2016/3059

1- Suç tarihinde sıhhiye uzman çavuş olarak görev yapan sanık ...'nın 26.11.2007 ve 04.12.2007 tarihlerinde, revirde görev yapan doktorların kaşelerini ve imzalarını kullanarak tabip vizite defterini ve istirahat raporlarını sahte olarak düzenlendiğinin, diğer sanık ...'ın ise sanık ...'yı bu evrakları sahte olarak düzenlemeye azmettirdiğinin ve sahteliğini bildiği istirahat raporlarını kullandığının iddia olunduğu somut olayda; suça konu tabip vizite defterlerinden birisinde sahtecilik iddiası olan bölümde olay tarihinde tabip üsteğmen olarak görev yapan ....kaşesi üzerinde imzanın bulunmaması,

suça konu edilen iki günlük ve üç günlük olmak üzere iki adet istirahat raporunun dosya içeriğinde ve emanet kayıtlarında yer almaması karşısında; belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle, suça konu istirahat raporlarının temin edilerek dosya içerisine alınması, suça konu tüm belgelerdeki imzaların aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

doktor imzası bulunmayan vizite defterinin aslı incelenip belge niteliği tartışılarak suça konu belge asılları celp edilerek incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması ve denetime olanak verecek şekilde asıllarının dosya içine konulması gerektiği gözetilmeden ve iğfal kabiliyetinin ne şekilde oluştuğu da karar yerinde tartışılıp değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Emanet Memurluğu'nun 2011/796 sırasında kayıtlı bulunan belgeler hakkında bir karar verilmemesi, Yasaya aykırı, 3- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,