KÜNYE
21. Ceza Dairesi 2015/7846 E., 2016/3542 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
1-) Sanık ... müdafiinin, beraat hükmü nedeniyle vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişen temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılan incelemede;
1136 sayılı Kanunun 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar lehine ayrı ayrı maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "Sanığın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.200,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınıp sanığa verilmesine ibaresi eklenmek suretiyle hükmün kısmen isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2-) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;
Ancak;
1-Sabıka kaydı bulunmayan sanık hakkında TCK'nun 51. maddesi gereğince erteleme kararı verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,
2-Sanık hakkında kurulan hükmün gerekçe kısmında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip, kısa kararda hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin karar verilerek çelişki yaratılması,
3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,
Yargıtay 21. Ceza Dairesi, E. 2015/7846, K. 2016/3542, 19 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama