Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/7944 K.2016/5011

Temyizin kapsamına göre; sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme hasren yapılan incelemede;

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 gün ve 232-250 sayılı, 09.10.2012 gün 2011/8-335 Esas 2012/1804 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık yeteneğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, "muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatma yeteneğinin varlığını göstermeyeceği ve belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri hakime ait olduğu cihetle;

suça konu tahrif edilmiş belgelere istinaden banka tarafından ödeme yapılmasının aldatma kabiliyetini haiz olduğunu göstermeyeceği ve dosya içerisinde bulunan belge asılları üzerinde heyetimizce yapılan incelemede, katılan kurum tarafından düzenlenmiş sigorta alacaklarını gösteren liste şeklindeki resmi belgeye sanığın sonradan el yazısı ile kendi bilgilerini yazıp belgenin sağ alt kısmında bulunan ödenecek toplam değeri gösteren tutarı sildiği,

silinen kısmın üzerine kendi hesabına yatacak meblağı da eklemek suretiyle tahrifat yaptığı ve parafın da bulunmadığı belirlenerek sahteciliğin ilk bakışta farkedildiği ve aldatma kabiliyetini haiz olmadığı anlaşıldığından, unsurları oluşmayan resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,