KÜNYE
21. Ceza Dairesi 2015/8140 E., 2015/2722 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Eylül 2015
- Tebliğname No
- 11 - 2013/70362
- Mahkemesi
- İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 30/11/2012
- Numarası
- 2007/115 (E) ve 2012/363 (K
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik, görevi kötüye kullanma
Karar Metni
426 kelime·2 dk okuma
Beykoz Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24.10.2007 tarih ve 2007/2280 esas sayılı iddianamesi ile resmi belgede sahtecilik suçundan hakkında kamu davası açılan sanık H..Ş.. ile ilgili olarak mahkemece herhangi bir hüküm kurulmadığı anlaşıldığından bu suça ilişkin olarak zamanaşımı süresi içinde bir hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
Katılan vekilinin temyiz isteminin yalnızca beraat hükümlerine yönelik olduğu, mahkumiyet ve ölüm nedeni ile verilen düşme kararlarına ilişkin bir temyizinin bulunmadığı kabul edilerek yapılan incelemede,
I- Sanık S.. D..'in mahkumiyet hükmüne yönelik, katılan vekilinin ise, sanıklar E.. T.., Z.. C.., M.. A.., H.. Ş.., N.. M.., M.. B.., A.. A.. hakkında kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık S.. D..'in, sonradan ekleme yapılan 06.02.2001 tarihli sahte veraset ilmuhaberine dayanarak Beykoz 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden aldığı 19.04.2001 tarih ve 2001/74-194 E.K sayılı ilam ile tapuda işlem yapması şeklinde gerçekleşen eyleminin “zincirleme biçimde resmi belgede sahtecilik” suçunu oluşturduğu ve hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık S.. D.. hakkında toplanıp karar yerinde gösterilen delillere göre sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,
01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenmiş, sanıklar E.. T.., Z.. C.., M.. A.., H.. Ş.., N.. M.., M.. B.., A..
A.. hakkında ise, elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık S.. D.. ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
Yargıtay 21. Ceza Dairesi, E. 2015/8140, K. 2015/2722, 7 Eylül 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama