Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/8860 K.2016/7475

1) ....İletişim şirketi yetkilisi olan sanığın, katılanın kimlik bilgilerini kullanarak suça konu sahte abonelik sözleşmesini tanzim ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında, sözleşme üzerinde yalnızca sanığın yetkilisi olduğu bayinin kaşesinin bulunması, sanığın kaşe ve üzerindeki imzanın kendisine ait olduğunu beyan etmesi,

sözleşme ve taşıma talep formundaki imzanın katılana ait çıkmaması hususları, sanık savunmasıyla birlikte değerlendirildiğinde, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, sözleşmesi tanzim edilirken ibraz edilen ve bir örneği dosya içinde bulunan nüfus cüzdanı fotokopisi üzerindeki fotoğrafın müştekiye aidiyeti araştırılıp sözleşme düzenlenirken sahte kimlik kullanılıp kullanılmadığının belirlenmesi, sözleşmedeki sabit telefon hattının adına kayıtlı olduğu kişinin tespit edilip dinlenmesi ve suç tarihindeki bayii çalışanlarının olaya ilişkin beyanlarının alınması,

gerektiğinde suça konu belgelerdeki yazı ve imzaların bu kişilerin eli ürünü olup olmadığı konusunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı;

2) Kabule göre de; hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz",

5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükümleri ve TCK'nun 7. maddesi karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunup lehe olan ve ön ödeme önerisi gerektiren sanığın eyleminin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,