Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/9336 K.2015/1039

765 sayılı TCK’nun 342/1. maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Yasanın 102/3 ve 104/2. maddelerinde (5237 sayılı TCK'nun 204/1, 66/1-e ve 67/4. maddelerinde) öngörülen dava zamanaşımının, 25.02.2005 olan suç tarihinden itibaren dolmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe Yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında, temel cezanın asgari hadden verilmesi nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 342/1, 59/2 ve 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 62. maddeleri gereğince hükmolunan sonuç cezalar eşit olup; 5237 sayılı TCK’nun uygulanması durumunda hapis cezasına mahkumiyetin doğal sonucu olarak anılan Yasanın 53. maddesindeki hak yoksunluğunun da uygulanması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun aleyhe olduğu gözetilmeden uygulamalı karşılaştırma yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması, yasaya aykırı ise de;