Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/9607 K.2017/62

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-)TCK'nun 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sanığın kendi altsoyu haricindekiler yönünden de hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-)Suça konu nüfus cüzdanının akıbeti hakkında karar verilmemesi,

3-)Sanığın adli sicil kaydında görünen, 06.10.2011 tarihinde kesinleşen Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2004/351 Esas ve 2005/388 Karar sayılı nitelikli yağma suçundan hükmolunan 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas olduğu halde tekerrüre esas alınan ilamın mahkeme ve suç adının hüküm fıkrasında yanlış gösterilmesi,

Yasaya aykırı,

4-)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 6723 sayılı Yasa ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görüldüğünden, hüküm fıkrasından TCK'nun 53 ve 58. maddelerinin uygulanmasına ilişkin tüm kısımlar çıkartılarak yerlerine, "TCK'nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ve ''Sanığın, Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 16.11.2005 tarihli 2004/351 Esas,