Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/961 K.2015/815

Gerekçeli karar başlığına “30/01/2007” olarak yanlış yazılan suç tarihinin, sanığın sahte belgeleri kullandığı “07/02/2007” tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin takdiri hakime ait olup, mahkemece suça konu nüfus cüzdanı duruşmada incelenerek özellikleri tutanağa aktarılmıştır. Her ne kadar aldatma yeteneği olup olmadığı gerekçeli kararda belirtilmemişse de, dosyada aslı bulunan sahte nüfus cüzdanı üzerinde heyetçe yapılan gözlemde nüfus cüzdanında soğuk mühür izinin bulunduğu, ilk bakışta sahteciliğin anlaşılmadığı dolayısıyla aldatma yeteneğinin bulunduğu cihetle; tebliğnamedeki bu hususa ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1) Sanığın 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan sadece kendi altsoyu hakkında koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılması gerektiği halde bu gözetilmeden c bendinin tamamını kapsar biçimde hüküm kurulması,

2) Suça konu sahte nüfus cüzdanı ile birlikte dava konusu yapılan plakalarında dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinin şartla salıverilme tarihine kadar uygulanmasına bölümün çıkartılarak, yerine, “5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına,