Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2015/9865 K.2015/2205

Zincirleme suçlarda iddianame ile hukuki kesinti oluştuğu, iddianame tarihinden önce işlenen eylemler arasında teselsül bulunabilir ise de, iddianamenin kabulünden sonra işlenen suçların ayrı ve bağımsız suç niteliğinde kabul edilmesi gerektiği cihetle; dosya kapsamında bulunan iddianame tarihlerine göre, 03.09.2008, 24.10.2008 ve 30.12.2008 tarihli mühür bozma eylemlerinin zincirleme olarak işlenen mühür bozma.

05.08.2009 ve 23.12.2009 tarihli eylemlerin ayrı ayrı mühür bozma ve 02.06.2011 ile 25.07.2011 tarihli eylemlerin ise ayrı bir zincirleme olarak işlenen mühür bozma suçunu oluşturduğu ve ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde bu eylemler tek suç kabul edilerek tek hüküm kurulmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

5237 sayılı TCK’nun 53/3. maddesi gereğince 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, alt soyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,