Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2016/10465 K.2017/768

7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesi uyarınca “tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresine yapılır” hükmü ile 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen “bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” ek fıkra hükmüne aykırı olarak,

yokluğunda verilen kararın sanığın dosyadaki bilinen en son soruşturma aşamasındaki savunmasında tespit edilen adresi yerine doğrudan MERNİS adresine yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu cihetle öğrenme üzerine temyizin süresinde olduğunun kabulü ile yerel mahkemenin 01.08.2014 tarihli ek kararının kaldırılarak yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığına eksik yazılan suç tarihine, diğer sahte reçetelerin düzenlendiği “24.08.2012-21.09.2012” nin eklenmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,