Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2016/10924 K.2017/1126

I-)Sanığın borcundan dolayı kesilip mühürlenen elektriği açmak suretiyle üzerine atılı mühür bozma suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda; sanık iş yerinde elektrik kesilmesi olayının gerçekleşmediğini savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından 25.02.2013 tarihli mühürleme tutanağında isimleri bulunan tutanak mümzilerinin duruşmaya çağrılarak fiilen mühürleme işlemi yapılıp yapılmadığı hususları araştırılarak toplanan delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi, II-)Kabul ve uygulamaya göre de;

1-)Mühür bozma suçlarında aynı sanık hakkında birden çok mühür bozma tutanağı düzenlenmiş ise, hukuki kesinti iddianame tarihi itibariyle oluşacağından, bu tarihten önce düzenlenen birden fazla mühür bozma eylemi varsa zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekeceği, zincirleme suç ilişkisi içindeki eylemlerden bazılarının kesinleşmiş mahkumiyet hükmüne konu olmasının diğer eylemlerin dava konusu yapılmasına engel olmayacağı cihetle;

dosya içerisinden ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemeden, sanığın suça konu adreste işlediği mühür bozma suçundan mahkumiyetine dair Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.01.2015 tarih 2013/238 Esas, 2015/41 Karar sayılı ilamı bulunduğunun, temyize konu dosyadaki suç tarihinin 06.04.2013 tarihi olduğu, Gaziantep 5. Asliye Ceza Mahkemesine açılan kamu davasının iddianame tarihinin ise 01.11.2013 tarihi olduğu ve hukuki kesintinin meydana gelmediğinin anlaşılması karşısında;

söz konusu dosyayla bu dosyanın birleştirilerek sanığın eyleminin zincirleme şekilde işlenmiş tek bir mühür bozma suçunu oluşturduğundan hakkında 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesinin uygulanması gerektiği eğer sanığın cezası kesinleşmiş ise önceki cezanın mahsup edilmesi gerektiği dikkate alınmadan eksik inceleme ve değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-)Tekerrüre esas alınan Gaziantep 16. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/592 Esas, 2011/606 Karar sayılı ilamına konu adli para cezasının 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305/1 fıkra 1. bendi gereğince karar tarihi itibariyle kesin nitelikte olduğu ve aynı maddenin son fıkrası uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

3-)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,