KÜNYE
(Kapatılan)21. Ceza Dairesi 2016/11019 E., 2017/1204 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Mart 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
328 kelime·2 dk okuma
Dosya arasında bulunan adli sicil kaydından tekerüre esas sabıkası bulunduğu anlaşılan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; ...'nın dosya arasında bulunan 31.05.2008 gün ve 2233 sayılı mütalaası ile sanığın mahkumiyetine hükmedilen 213 sayılı yasanın 359/b-2 (23.01.2008 tarihli değişiklikten sonraki 359/c) maddesindeki "Maliye Bakanlığı ile anlaşması olmadığı halde belge basmak" suçundan mütalaa verilmiş olduğunun anlaşılması ve müsned suçun unsurları itibariyle sübut bulup gerçekleştiğine dair mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bu yönlerden bozma isteyen düşüncelere iştirak edilmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
1-5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle, suça konu belgelerin aynı anda ele geçirildiği olayda, farklı tarihlerde yapıldıklarına ilişkin delil bulunmadığından, olayda TCK'nun 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini yasaya aykırı,
2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk
Yargıtay 21. Ceza Dairesi, E. 2016/11019, K. 2017/1204, 9 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama