KÜNYE
21. Ceza Dairesi 2016/11066 E., 2017/865 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Şubat 2017
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Mühür bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma
Tebligat Yasasının 20, 21 ve özellikle Tüzüğün 28. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiç biri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini, bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Gösterilen şekil geçerlilik koşuludur.
İncelenen dosya içeriğine göre; sanığın yokluğunda verilen karar 25.11.2013 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21. maddesine göre tebliğ edilmiş olup, muhatabın ne sebeple adreste bulunmadığı tevsik edilmediği gibi, haber bırakılan Halil Tokalaç'ın kim olduğu kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmemiş ve imzası da alınmamış olup, tebliğin usulsüz olduğu belirlenmekle, sanığın vaki temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;
Ancak;
1-Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydında yer alan önceki hükümlülüğünün elektrik hırsızlığına ilişkin olması nedeniyle 6352 sayılı Yasanın geçici 2/2. maddesi gereğince uyarlama yargılamasına tabi olması, bu suçun sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 6352 sayılı Kanunla değişik 163/3. maddesinde karşılıksız yararlanma suçu olarak düzenlenmesi ve koşullarının bulunması durumunda, “ceza verilmesine yer olmadığı” seçeneğinin öngörülmesi karşısında, öncelikle sanığın elektrik hırsızlığı suçundan dolayı adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan sabıkasının silinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılıp sonucuna göre tekerrüre esas olup olmadığının ve buna göre de temel cezanın belirlenmesindeki ölçütlerin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,
Yargıtay 21. Ceza Dairesi, E. 2016/11066, K. 2017/865, 22 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama