Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2016/1183 K.2016/4320

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 tarih, 2009/11-89 Esas ve 2009/243 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun "sanığın duruşmada hazır bulunmaması" başlığını taşıyan 193. maddesine, 01.06.2005 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5353 sayılı Yasa ile eklenen 2. fıkrası gerekçesinde, "sanık hakkında, toplanan delillere göre mahkumiyet dışında bir karar verilmesi gerektiği kanısına varılırsa, sorgusu yapılmamış olsa dahi dava gıyabında bitirilebilir.

Böylece sanığın lehine bir düzenleme getirilmiş ve gereksiz yere davanın uzaması önlenmek istenmiştir" şeklinde açıklanmış olup, sanık hakkında, mahkumiyet dışında bir karar verileceği, toplanan delillerin değerlendirilmesinden anlaşılan hallerde, davanın gereksiz yere uzamaması için sorgusu yapılmadan da davanın bitirilmesi olanaklı hale gelmiştir.

Somut olayda; suça konu mühürleme tutunağını düzenleyen ...'ın mühürleme tarihinden önce 29.12.2010 tarihinde özelleştirildiği ve özel hukuk tüzel kişisi olarak kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme işleminin bulunmaması nedeniyle sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmayacağından, sanığın savunması alınmadan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmeyerek tebliğnamedeki bu hususa ilişen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.