Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2016/1597 K.2017/60

Sanık ...’in yokluğunda verilen hüküm, sanığa 28.07.2011 tarihinde tebliğ edilmiş olup, 5271 sayılı CMK'nun 331/4. madde ve fıkrası uyarınca 07.09.2011 günlü temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmakla; tebliğnamedeki temyizin reddi düşüncesine itibar edilmemiştir.

Katılan vekilinin, 30.07.2011 tarihli olura istinaden temyiz talebinden vazgeçtiği görülmekle, sanıkların temyiz istemleri yönünden yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-)TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sanıkların sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden fıkranın tamamını kapsar biçimde yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı,

2-)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,