Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2016/3614 K.2016/6719

Sanık müdafiinin temyiz talebinin sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olduğunun kabulüyle yapılan incelemede;

Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 04.06.2014 Tarih ve 2014/10972 sayılı Kararı'nda da açıklandığı üzere, vergi inceleme ve tekniği raporlarında yapılan tespitler, ............'nin yapılan yoklamalarında adresinde bulunmamasına rağmen yüksek matrahlı KDV beyannameleri vermesi, 01.04.2005 30.05.2006 tarihleri arasında suça konu sevk irsaliyeleri ile faturaları düzenlediğinin anlaşılması karşısında, ............'nin yetkilisi olan sanığın suçunun sübut bulduğunu kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Her takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi eylemlerinin kendi içerisinde zincirleme suç oluşturacağı cihetle; sanığın aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte belge düzenlemesi nedeniyle cezaların TCK 43. maddesi gereğince arttırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,