KÜNYE
21. Ceza Dairesi 2016/3891 E., 2016/6789 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Kasım 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Beraat, mahkumiyet
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
I) Sanık hakkında '2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek' suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II-Sanık hakkında '2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu”ndan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz istemlerinin incelemesinde;
............. hakkında düzenlenen VDENR-2010/1406-51 sayılı vergi tekniği raporunda belirtildiği üzere; suça konu 24.03.2008 tarihli faturanın 07.04.2008 tarih ve 50 yevmiye numarası ile 05.05.2008 tarihli faturanın ise 07.05.2008 tarih ve 66 yevmiye numarası ile kayıtlara intikal ettirilerek KDV indiriminde kullanıldığının anlaşılmış olması karşısında, tebliğnamedeki faturaların hangi tarihte düzenlendiği ve kullanıldığının belirlenmesi gerektiğine ilişen bozma düşüncesine iştirak olunmamış; suç tarihinin son faturanın düzenlenme tarihi olan 05.05.2008 tarihi olarak kabulü ile gerekçeli karar başlığında “2008”olarak gösterilmiş olması mahallinde düzeltilebilir bir hata olarak değerlendirilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;
T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,
Yargıtay 21. Ceza Dairesi, E. 2016/3891, K. 2016/6789, 14 Kasım 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama