Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2016/4364 K.2016/5877

I-)Sanık hakkında “2004 vergi yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘sahte fatura kullanmak’ suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten, hüküm tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'nun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. ve CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-)Sanık hakkında “2005 ve 2006 vergi yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Sanık hakkında ....Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.08.2009 tarih ve 2009/1170 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaa ve ekindeki vergi suçu raporuna uygun olarak "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı, farklı takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek eylemlerinin her bir takvim yılı için birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu,

aynı takvim yılında birden fazla fatura düzenlenmesi halinde teselsül hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” ile “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” fiillerinin kendi içinde tek suç olarak kabulüyle zincirleme suç hükümleri uygulanmaksızın her bir takvim yılına ilişkin yazılı şekilde tek hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;