KÜNYE
21. Ceza Dairesi 2016/5399 E., 2016/4496 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Mayıs 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma
Karar Metni
320 kelime·2 dk okuma
Katılan vekilinin temyizinin zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilen suçlara yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede; I-Sanık ... hakkında verilen karara yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;
CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, Gaziosmanpaşa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.11.2009 tarih ve 2009/11221 Esas sayılı iddianamesi ile ...'nın mütaalası, vergi suçu ve vergi tekniği raporlarına uygun olarak “2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kamu davası açıldığı,
“sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından yazılı şekilde düşme kararı verilmiş ise de; her iki suçun zamanaşımı süresinin de aynı olduğu ve yeniden yargılama yapılmasının dosyaya yenilik getirmeyeceği anlaşıldığından,
5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddesinde öngörülen zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
Yargıtay 21. Ceza Dairesi, E. 2016/5399, K. 2016/4496, 17 Mayıs 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama