Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2016/8848 K.2017/1588

Yokluğunda mahkumiyet kararı verilen ve hüküm tarihi itibariyle başka bir suçtan hükümlü olarak cezaevinde bulunduğu belirlenen sanık ...'e 30.04.2014 gününde gerekçeli kararın Isparta E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tebliğ edildiği ancak Anayasanın 40/2, 1412 sayılı CMUK'nun halen yürürlükte olan 310. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nun 231/3, 232/6, 234,

263 ve 34/2. maddelerine aykırı olarak hüküm fıkrasında cezaevinde bulunan sanığa 5271 Sayılı CMK'nun 263. maddesi uyarınca “hükmün tebliğinden itibaren yedi gün içinde tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek hükmü temyiz edebileceğine” dair temyiz yasa yoluna başvuru şeklinin gösterilmediği anlaşılmakla, sanığın temyizi süresinde ve kendi mahkumiyetine yönelik olarak kabulüyle yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK’nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,