Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2016/8909 K.2016/7111

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.03.1992 gün ve 80-98 sayılı kararında ayrıntılı biçimde açıklandığı üzere; belgede sahtecilik suçlarında mağdurun rızası hukuka uygunluk nedeni sayılamaz ise de failin, belgede sahtecilik kastına etki ettiği, sahtecilik suçlarında kastın, zarar vermek bilinç ve iradesi olduğu cihetle;

sanığın sahte olarak tanzim ettiği çekleri kullanarak üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu kamu davasında, sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmalarında suça konu çekleri katılandan sattığı mallara karşılık olarak imzalı ve tarihleri yazılı şekilde aldığını, geri kalan kısımları kendisinin doldurduğunu, katılandan bu şekilde aldığı çeklerden Haziran ayına kadar olanların ödendiğini ancak sonrakilerin ödenmeyerek şikayette bulunulduğunu beyan ettiği, katılanla aralarındaki ticari ilişkiye ve yapılan ödemelere dair banka hesap özetleri sunduğu ;

katılanın ise sanıktan iki defa alışveriş yaptığını kabul ederek suça konu çekleri sanığa vermediğini rızası dışında elinden çıktığına dair yasal mercilere müracaatları ve bankaya ödemeden men talimatında bulunduğunu söylemesi karşısında; sanığın suç kastının tayini, savunmanın doğruluğu ve gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, sanıkla katılan arasında daha önceden düzenlenmiş ve ödenmiş çeklerin olup olmadığı araştırılıp, katılanın hangi tarihte ödemeden men talimatı verdiği de bankadan sorularak,

sanığın başlangıçtan itibaren sahtecilik kastıyla hareket edip etmediğinin belirlenmesi suretiyle hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,