Yargıtay 21. Ceza Dairesi E.2016/9100 K.2017/937

I- Sanık ve müdafiinin '2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve tefecilik' suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2009 takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte fatura düzenlendiğinin iddia ve kabul olunması karşısında; zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların hükümden çıkartılması ile yerlerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına” ibaresi eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık ve müdafiinin '2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

a) 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca hakim somut olayda; suçun işleniş biçimini, suçun işlenmesinde kullanılan araçları, suçun işlendiği zaman ve yeri, suçun konusunun önem ve değerini, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını ve failin güttüğü amaç ve saiki göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler.

5237 sayılı TCK'nun "Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi" başlıklı 3/1. maddesi uyarınca suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur.

Bu itibarla; kanunda öngörülen alt ve üst sınır arasında temel cezayı belirlemek hakimin takdir ve değerlendirme yetkisi içindedir, ancak Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca hükümde bu takdirin denetime olanak sağlayacak biçimde, hak ve nesafet kurallarına uygun, dosya içeriği ile uyumlu yasal ve yeterli gerekçesinin gösterilmesi zorunludur.

Yasa metinlerdeki ifadelerin tekrarı bu metinlerdeki genel nitelikli ölçütler somut olaya ve failine özgülenmediği müddetçe yeterli bir gerekçe değildir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; davaya dayanak teşkil eden vergi suçu raporu ve ekindeki belge içeriklerinden, 2007 takvim yılında düzenlenmiş 581 adet faturadan hangilerinin gerçek bir ticari ilişkiye dayanmayan sahte fatura olduğuna dair net bir tespitin bulunmaması, tefecilik eylemine yönelik yapılan inceleme ve birleştirilen dosyaya konu 09.12.2013 tarihli iddianame içeriğine göre de, 15.12.2007 tarihinde ...'a ait kredi kartından yapılan tek bir işlem bulunduğunun anlaşılması karşısında.

2008 ve 2009 takvim yıllarında işlenen suçlar yönünden hüküm kurulurken 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Yasanın 359/b-1 ve 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanması sırasında alt sınırlardan ayrılmadan ceza tayin edilmesine karşın, 2007 takvim yılında işlenen suç yönünden hüküm kurulurken dosya kapsamına uygun somut, objektif ve orantılı bir gerekçe gösterilmeksizin yasa metnindeki ifadelerin tekrarı ile alt sınırdan ayrılarak ceza tayin edilmesi,