KÜNYE
21. Ceza Dairesi 2016/9312 E., 2017/613 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2017
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16.10.2015 gün ve ... sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 04.11.2015 gün ve KYB.... sayılı ihbarnamesi ile;
213 sayılı Vergi Usul Kanunu’na aykırı davranma suçundan sanık ...'ın, anılan Kanun'un 359/a-2, 276 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddeleri uyarınca 15 ay hapis ve 2 yıl 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, sanık hakkındaki 15 ay hapis cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair .... Asliye Ceza Mahkemesinin 21/04/2015 tarihli ve ... esas, .... sayılı kararını müteakip, sanık müdafi tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine ilişkin, anılan Mahkemenin 03/07/2015 tarihli ve ...... esas, ..... sayılı ek kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 23/3. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi hâlinde önceki yargılamada görev yapan hâkim aynı işte görev alamaz” şeklindeki düzenleme ile aynı Kanun'un 318/1. maddesindeki “Yargılamanın yenilenmesi istemi, hükmü veren mahkemeye sunulur.
Bu mahkeme, istemin kabule değer olup olmadığına karar verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, ilk kararı veren Hâkim ....'ın olayla ilgili kanaatinin oluştuğu, görüşünün ilk hükümle belirginleştiği, yeniden yargılama aşamasında ya da bu aşamaya götürecek talebin kabule değer olup olmadığına dair vereceği kararda önceki kanaat ve görüşlerinin etkisi altında kalabileceği, bu sebeple adil yargılama hakkının bir uzantısı olarak olaya tamamen yabancı,
farklı bir hâkimin yargılamanın yenilenmesi talebini incelemesi gerektiği hususu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:
Yargıtay 21. Ceza Dairesi, E. 2016/9312, K. 2017/613, 9 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama